object1311732607

ten20x1000

HIS WHOLE LIFE IS A SERVICE TO ART…

Multinational Karachay-Cherkessia has always been famous for its talented scientists, writers, poets, artists, musicians… We know their names and we are proud of them. But, in the field of national choreographic art, if there are such artists as he is, then there are very few of them. In this article we are going to talk about a unique person, whose name, in the opinion of the residents of Karachay-Cherkessia, I was able to speak to, should be entered in gold letters in the History of Choreographic Art of our republic. His career, almost half a century long, bright and rich, is an example of devotion and loyalty to the national art of the peoples of Karachay-Cherkessia. During his life this talented teacher of choreographer has taught the art of dance to many generations of students and now they also have students of their own. They speak about their instructor with warmth and gratitude.

In 2019, the Director and artistic leader of the State Dance Ensemble of the Karachay-Cherkess Republic «Elbrus», honored artist of Karachay-Cherkess Republic, a specialist with extensive practical experience as a dancer, teacher, choreographer in the famous collectives of the former Soviet Union and Russia, Bayramkulov Ismail Pilalovich is celebrating his 70th anniversary. He began his career as a young ballet soloist of the songs and dances ensemble of the Group of Soviet Troops in Germany. After military service, having received a higher education in choreography, Ismail Pilalovich worked with some of the most creative collectives in Southern Russia: as a ballet dancer of Krasnodar Regional Operetta Theatre, a ballet soloist with music and dance ensemble of the Red Banner Transcaucasian Military District, and as a ballet master tutor of the State Academic Kuban Cossack Chorus. After returning home to his native Karachay-Cherkessia, Ismail Pilalovich founded the republic’s first dance school where he used to work as the head of the school, and at the present he teaches there.

Since 2011, Bayramkulov I. P. has been the head to the State Dance Ensemble of the Karachay-Cherkess Republic «Elbrus». Great professionalism and vast creative experience of the new leader allowed the ensemble team to extend the boundaries of their creative abilities significantly, to be the hallmark of KarachayCherkessia at all important events in the cultural life of southern Russia, such as the festival of arts “Peace to the Caucasus”, the festival of culture and sports of the peoples in the Caucasus and many others. The ensemble took part in the cultural program of the 2014 Winter Olympics in Sochi. The diversity of abroad tours of the team is also amazing. 

Flawless and well-developed dance techniques, the creation of vivid national images and choreographic compositions on the stage, depicting the characteristics and temperament of the peoples of the Caucasus make each performance of the ensemble unforgettable and spectacular. Due to the well-organized work, professional skill of the team, the State Dance Ensemble of the Karachay-Cherkess Republic «Elbrus» holds a strong position among other well-known creative elites in our country. The Ensemble «Elbrus» has been a member of the Union of National Professional Creative Teams of the Russian Federation since the day of foundation of the Union. And this is also a great merit of its current leader. Ismail Pilalovich Bayramkulov as a choreographer-director has such a characteristic as being a tireless and creative explorer. He is not satisfied with the choreographic compositions he once created; he is constantly improving and updating the repertoire of the ensemble, which now has more than 20  folk dances. Among the performances of the director are the Karachay folk dance “Abezek”, the Nogai dance suite “Nogai El”, the folk-epic composition “Apsaty”, the Dance of the Karachay-Balkarian princes Urusbievs “Biy Tepseu” and many others.

Over the years of work Bayramkulov I. P. have accumulated vast experience in directing concert programs. His opinion is of great importance with his colleagues, he is listened to and consulted with. At the request of the organizing committee, in 2017  Ismail Pililovich directed the program of the Final Concert at the Kremlin Palace dedicated to the 25th anniversary of the formation of the Karachay-Cherkess Republic. It was a great show on the main stage of our country where the ensemble «Elbrus», as always, made a resounding success. In 2018 an experienced director made the program of the Days of Culture of the Karachay-Cherkess Republic  in Austria where the ensemble team performed brilliantly, thus, winning the love and sympathy of sophisticated European viewers. “High professionalism, vast creative experience and talent of the leader have enabled Ismail Pilalovich to bring the team he has been in charge of to the highest level of skill and demand over the recent years. The repertoire of the ensemble has been enriched with new performances created both by Bayramkulov himself and under his strict artistic guidance. In his activities he marked the course for the genuine historicism of the creative work of the ensemble «Elbrus», for the study and careful presentation on the stage of the national culture of the peoples historically inhabiting the republic. 

On the initiative of Ismail Pilalovich, the whole process of creating artwork, from the definition of the main theme prior to the preparation of the costumes and attributes now is based on a sound scientific basis and is accompanied by a deep study of history and ethnography», his colleague in the art work V.G. Zakharchenko (artistic Director and principal conductor of the State Academic Order of Friendship of Peoples, Order of Russian Orthodox Church of Saint Blessed Grand Prince Dmitry Donskoi I extent of the Kuban Cossack choir, People‘s Artist of Russia, Ukraine, Adygea, Abkhazia and Karachay-Cherkessia, Honored artist of South Ossetia, Honored artist of the Chechen Republic, twice laureate of the State prize of Russia, laureate of international prize of the Foundation of St. Andrew, member of the Council on state cultural policy under the Chairman of the Federation Council of the Federal Assembly of the Russian Federation, a member of the Patriarchal Council for culture, Hero of labor of Kuban region, doctor of arts, Professor, composer) writes about Bairamkulov I.P. Who can measure the creative abilities of a human being better than its counterpart?!

Recently, Ismail Pilalovich have has been granted an honorary title "Merited Artist of the Russian Federation". And it is quite natural for a person who has devoted almost half a century of his life to the work of preserving and promoting the dance culture of the peoples of the Caucasus, serving art. Of course, experience, recognition, success did not come  immediately. It took years of hard and dedicated work. During this time there was everything: bitter disappointments and dizzying successes. But he persistently and purposefully walked along the path once chosen — the path to perfection, the path of serving art. However, everything is in order.

At the beginning of the path

Bayramkulov Ismail Pilalovich was born on October 1, 1949 in the village of Dzhergetal of Talas district of the Kyrgyz SSR, where his future parents were a part of the deportation of the Karachay people of 1943: his father, who had been living in the village of Uchkeken and mother from the neighboring village of Elkush. Despite the fact that they lived in one area, fate brought them together in distant Kyrgyzstan. They married. The family had children: three boys and four girls. Father, Bayramkulov Pilal Yusufovich, on his return to his historic homeland, from 1957 till the end of his life, worked  in the Malokarachay stud farm, breeding horses.

The mother of a large family, Bayramkulova (nee Tokhchukova) Karacchyk Aslanbekovna, devoted herself entirely to the children, running the household. Since Ismail was the eldest of the children in the family, he was more in demand than the others. Subsequently, it played a certain role in building up his character and personality, it brought up such valuable qualities in him as diligence and responsibility for people who were around him during different periods of his life — family and relatives, and later — colleagues on creativity.

Ismail did not experience hardship and deprivation that the previous generations had experienced during the deportations to Central Asia. He was born years later. But as soon as he was born in foreign country, he immediately felt the bitter taste of life as a result of deportation. The first steps he learned in school were made in distant Kyrgyzstan. But he was lucky enough to complete the school course when he was already in the historical homeland of his parents, which he hadn’t known before, but of which he had heard so many warm memories from his parents. The Caucasus exceeded all his expectations, it seemed to be a paradise on Earth to an eight-year-old boy.

The landscape was completely incomparable to the environment he had been living before. The family settled  in the  village of Uchkeken, his father had been deported from. He immediately got a job at a local stud farm.

It allowed to a large family to settle in a new place. Ismail studied at school and after classes he gladly attended dance classes in the local amateur art ensemble, making his first success. The school years quickly went by. In 1967, Ismail finished Pervomaiskoye secondary school and a year later he was drafted into the Soviet Army (for active service). He served as a member of the Group of Soviet Forces in Germany from 1968 to 1970. Here, in the Songs and Dances Ensemble, the young soldier fostered a love for dancing, which would follow him all his life, the final fateful choice of his future profession was made. This is how his fellow countryman and colleague, a member of the ensemble Aytek Chotchaev recalls that time: «Ismail and I happened to study at the same school, we were drafted into the army together and we served there, and we danced in the same army ensemble together. The team with its concert program often travelled to military units.

When Ismail went on the stage, the audience came alive, and applauded to him standing. His sparkling performance immediately revived the audience. There was a case, when during the performance of a national dance, the general, sitting in the first row, suddenly jumped up and began shouting loudly «Assaa». This is how sparkling the Ismail Bayramkulov`s appearance on the stage always was. We were proud of our countryman». After being discharged from the army, Ismail Bayramkulov firmly decided to continue down the path of dance. His parents did not approve of their son’s choice. Taking care of his material wellbeing in future life, they wished him a more practical profession. But he firmly got his own way and entered the Krasnodar State Institute of Culture, the «Choreography» branch. In 1974, after successful graduating from the Institute, Ismail was enrolled in the Krasnodar Regional Operetta Theater. The capable university graduate was immediately assigned in a dance troupe as a choreographer. The theater toured a lot, the soloists honed their skills on the best dance stages of then the Soviet Union, and also travelled to the Soviet Republics, including Georgia. There, the young and promising choreographer was immediately noticed and offered to stay and work in Tbilisi. So, at the end of the practice in the Krasnodar Regional Operetta Theater, Ismail went to the Songs and Dances Ensemble of the Red Banner Transcaucasian Military District.

In Tbilisi he worked for a year both as a soloist and choreographer. It was a short but colorful period in his employment history, that enriched his creative potential, gave him confidence, taught yesterday`s graduate to manage a large team, to establish discipline, without which it is meaningless to talk about true success in the art of choreographer, as in any business at all.

“Only work can create lightness, beauty and inspiration of dance”, said once the gorgeous Soviet choreographer and teacher Galina Sergeevna Ulanova. Ismail Pilalovich never doubted the truth of these words. Only hard work at rehearsals during many hours could provide an artist with skill and professionalism, so that the viewer could enjoy his every movement honed to perfection.

The success of the Songs and Dances Ensemble in the Transcaucasian Military District inspired the beginning choreographer and gave him strength. He was young and full of energy to move on. Of course, he wanted to be close to his parents but there were no such opportunities and scopes for him in Karachay-Cherkessia. He wanted something more. He chose Krasnodar, where his student years had passed and where he had been called as a soloist and choreographer for so long.

Ismail Pilalovich worked in the Kuban State Cossack Choir for four years. Perhaps it was a rise  in his creative biography, which brought him success not only as a dancer but also as a talented choreographer. His previous work experience was useful as well. Thanks to a new choreographer, there were positive changes in the collective: the repertoire was updated and the new choreographic compositions were added, the work discipline was established — all of these are links of one chain of success and recognition.

Ismail Pilalovich firmly learned that the success of any folk dance is to convey the character and temperament of the nation. Therefore, when he was composing a new choreographic composition, he was always sure of the necessity to study well the culture and traditions of this nation. Otherwise, even the best dance technique would look imperfect and unattractive. He had to work a lot, but the result did not take long. The start was successful, the collective got up, and people started talking about the new choreographer. The team travelled around the country with the concert program and had performances abroad. Looking ahead, it can be said that nowadays the Kuban State Academic Cossack Choir is one of the more recognized collectives, not only in our country but also internationally. And it’s very pleasant to admit that there is a great merit of our fellow countryman in it.

The successful dancer and choreographer was on the top of creative success when he met that very one person he wanted to tie his life with forever. That was Dzhatdoeva Khalimat Ramazanova. They got married in Krasnodar on January 1, 1977. The happy marriage lasted more than three decades. And all this time, until her death, Khalimat Ramazanova always helped her husband; she bore him three children — two boys and a girl, named Ruslan, Islam and Albina.

The trials of fate

The country was dominated by economic crisis, and somewhere on the horizon, the crazy 90’s were seen. As always, the first  victim of the economic crisis was culture. The personal situation of  Ismail Pilalovich compelled him to return home to his elderly parents who lived in KarachayCherkessia. Firstly, when he returned, he went to the culture department of the Karachay-Cherkess Autonomous Region and offered his services.

Soon he stumbled upon a wall of misunderstanding, or rather — a stone block represented by the official seemed to him very far from culture! Indeed, “there is no Prophet in his Fatherland!” For an ordinary person, this situation would have not any «criminal» effects. But for a creative person, who had reached great heights in art by that time, it became a huge load of psychological stress that made him think a lot about his life. Meanwhile, the country firmly and thoroughly set on the steel rails of the tough market economy. The official culture was getting adapted to impending changes in society. Theatres, concert halls, museums became inaccessible to the masses because of the high cost of tickets.

The vacant place in the cultural sphere was filled in by the alternative artists  — guest performers travelling around the country with a strange repertoire. Indeed, it reminded a genie who had broke free after many years of being in captivity. The official culture, including classical choreographic art, was passing through difficult times. Anyway, any change in the society affects its every member, breaking the usual life. It did not leave  Ismail Pilalovich untouched. All that he had achieved before was depreciated in full view and became worthless. There stood a question: to turn from the creative path or to be a prayer on the ruins of the official culture. But his pride did not allow him to depend on the officials. How many sleepless nights did he have to go through before he made the important decision in his life to give up all he had been living for?!

Thus, after many doubts, Ismail Pilalovich entered the Pyatigorsk Technical College of Trade in the specialty «technologist of catering». But the director of the college (a former official, who was relevant to art) took him with far-reaching plans. Having heard about his student’s credentials and capabilities, he asked Ismail to help with the organization of amateur art activities in the college, and he gladly agreed. Three academic years quickly went by. After graduation, Bayramkulov worked in a new career sphere, at first in the region of Caucasian Mineral Waters, and then in his native village. There  is such good kind of people  — whatever they do, they do it well. The new path of  Ismail Pilalovich was not less successful than the previous one. Moreover, in 1987 he became one of the first cooperators in the region. Things were doing well, but he could not fight against his passion of choreography: he wanted to share his experience, to translate the ideas he hadn’t yet. Thus, in 1999  Bayramkulov created the first in the republic state children`s choreographic school  in his native village. This school would later become his favorite brainchild, to which he would fully commit himself and he would give to children everything he knew himself. Another trial sneaked up  insidiously and unnoticed. Ismail Pilalovich’s son tragically passed away. By that time he had graduated from St. Petersburg University and was working. Ismail Pilalovich was shocked with the death of his son but could not afford to lose heart, because his son left him a grandson who needed care. However, it never rains, but it rains. Then his wife Halimat Ramazanova died after a short period of illness. After the death of several loved ones, it seemed that all the life in the past and the future is a dead end and empty. Oddly enough, one sad day, after the funeral of his wife, he got a call from the administration of the Karachay-Cherkess Republic. It was another government, another people, for whom the concept of culture was an integral part of the civilized development of modern society. At that time Ismail Pilalovich was 62 years old. He was happy teaching children in choreographic school. He didn‘t want any other changes in his life. However, he realized that the real concern of the local government was about the culture of the republic and their interest in preserving the national choreographic art and the belief in it, so he agreed. He was offered to head the State Dance Ensemble of KChR “Elbrus”. Then the civil servant promised to help him navigate such difficult business. I must say that the government worker kept his word.

In 2011  Ismail Pilalovich Bayramkulov started to lead the State National Ensemble “Elbrus”. “When I came to the ensemble, — Ismail Pilalovich remembers, — I  immediately realized that there were many things to be changed and revised in the repertoire, and the most important was to establish discipline.

The membership was multi-ethnic, and everyone had his own characteristic features.” “First of all, I wanted them to hear and understand what I needed from them. The mode of operation was intensive. When there were no performances, only grueling rehearsals were held which lasted no less than 4 hours. Of course, not everyone liked it but I did not let anybody to relax; I knew that it would get nowhere.”

One of the best dancers and tutor to the ensemble, Honored Artist of North Ossetia-Alania, one of the founders and the teacher  in choreography school “As-Alan” in Kislovodsk city Bidgiev Alim AbdulKadievich says: “When the new head came to the ensemble, we were a little bit concerned. He seemed to be too strict. But, as long as we communicated with him, we understood that he was a very kind and responsive person, you can always address him with any kind of problem — he will listen to you, prompt and react positively. But he makes no allowances to the perpetrators of work discipline; the discipline in our team  is  very strict. He formulates his requirements clearly and understandably. So, during the years of work we learned to understand him at a glance. As a chief he is very energetic, works hard, keeps up everywhere and the same is expected from us. We are glad to have such a good chief. Everyone in our team loves and respects Ismail Pilalolvich for his professionalism and human qualities”.

The history of Dance State Ensemble of KChR “Elbrus”

Dancing, singing, oral folk art… all these terms have become closely associated with human history. Of course, in the beginning, no one thought to label these actions as “art”. They were, likely, ritual performances accompanying celebrations such as weddings or the birth of children. As humanity developed, dance moves, sound for singing improved creating certain images and more elegant forms of performance. Over time people began to talk about certain kinds of art. At dawn of the Soviet power throughout the country, including the North Caucasus, the establishment of new collectives of performing arts was started. They also began to appear in the Karachay Autonomous Region. In Kislovodsk, in 1931, one the first ensembles of song and dance was founded. The creator of this organization was Shakharbi Kekkezovich Ebzeev. Ensemble successfully performed  in many cities and villages. And in 1934 in the city of Karachaevsk (Mikoyan-Shakhar at that time) a concert for delegate guests of the fifth regional congress of councils was organized, with the help of artistic amateur ensembles. The ensemble from Kislovodsk, led by Sh. Ebzeev, also successfully performed  in the concert. The regional government raised a question about creation of such an ensemble on a regional scale and placed its hope on Sh. Ebzeev on this issue.

Availability and diversity of such creative collectives in the country required an assessment of quality of their performers by certain criteria. For these goals, beginning with the 1930’s of 20th century, all kinds of competitions for song and dance have been held in our country. Representatives of the North Caucasus regions also took part  in these competitions. Among such events  in December 1931 Olympic of national regions of the North Caucasus were held in Rostov-on-Don. On behalf of Karachay Autonomous Region the Ensemble of Karachay song and dance under the leadership of Sh. Ebzeeva performed successfully. Then in 1936 the decade of Karachay art on the Caucasian Mineral Waters took place in Pyatigorsk. All this contributed to revival of cultural life on the south of the country, strengthening cultural ties of nations and development of all types of art, including choreography.

In this situation, in 1937  Karachay State Song and Dance Ensemble was created.

This  is what  I. P. Bayramkulov told about the history of this ensemble and those who stood at the origins of its creation.

I.P. Bayramkulov: “ Of course, we always remember names of those who were at the origins of the creation of the Karachay State Song and Dance Ensemble. These are Gemma Gebenov, Shakharbi Ebzeev, Iskhak Urusov, and the first director was A.Ch. Amiramov. The first performers of the ensemble were Kegala Semenova, Mariam Aliyeva, Mariyam Chipchikova, Lyubov Urtenova, Sara Amiramova, Sonya Ebzeeva, Marzi Bauchieva, Nuzula Karamurzina, Dzhandu Chomaev, Kazim Ortabaev, Soltan Kholamliev, Alikhan Epsiyev, Fedor Karginov, Sagit Khabichev. This ensemble existed till 1943.

At the same time, in 1938, the Circassian National Ensemble of Song and Dance was created by director Islam Karmov and artistic director Vladimir Petrosyan. The activity of the ensemble was suspended from 1943 to 1945 due to the German occupation in the World War II.

In 1957, a decade of national cultures of the North Caucasus took place in Moscow. The Karachay-Cherkess State Ensemble of Song and Dance took part in it. Director — Honored Artist of the RSFSR Dzhandu Chomaev, choreographer — Honored Artist of the RSFSR Georgy Dzyba. But soon the team became disbanded at the end of the 50’s. In 1960, the Honored Artist of the RSFSR M. Dzhegutanov created the vocal and choreographic ensemble “Elbrus”. The team was small (the male staff numbered 12–16 persons, the female one — 6–8 persons), but soon the size of the ensemble decreased by half. Naturally, with such a composition, the team could no longer perform any major choreographic events.

In 1988, by the Decree of the Council of People’s Deputies of the KarachayCherkess Autonomous Region (No. 203 of May 31, 1988), the State Dance Ensemble of KChR “Elbrus” was created. The initiator of its creation was A. A. Khabichev, Honored Worker of Culture of the RSFSR and Director of the Regional Philharmonic Society. The first leader and creator of the creative composition was M. Baboev

From 1990  to 1994, the group was led by talented choreographer, People‘s Artist of Abkhazia and the Karachay-Cherkess Republic, Valery Tania. He created and developed the creative program which brought the team to a higher level. The dances from this program are still preserved as the “Golden” foundation of the collective.

From 1994 to 2011, the collective of the ensemble was led by People’s Artist of the Karachay-Cherkess Republic Khusey Batalbievich Khubiyev. In 1997  the State Dance Ensemble of KChR «Elbrus», under the direction of H. Hubiyev, won the First Prize of the 17th  International Festival of Folklore in Zaragoza, Spain, and in 2001 — the First Prize of the  International Competition «Altyn Karagöz» in Bursa, Turkey. Then, in 2007, the Ensemble became the winners overall of the 9th Festival of Russian Art in Nice, France. 

From 2011 to the present, time-honored pioneer of arts from the KarachayCherkess Republic Ismail Pilalovich Bayramkulov has been holding the position of director and the artistic director of the National Dance Ensemble «Elbrus». He is a specialist with great practical experience as a dancer, teacher and choreographer in collectives of late USSR and Russia. Defining his work in the National Dance Ensemble of the Karachay-Cherkess Republic “Elbrus”, Ismail Pilalovich prioritized his and his ensembles next goals: — creating a repertoire on the dance material of the nations of KarachayCherkess Republic; — resolving personnel issues, by inviting talented young people and creating a choreographic studio; — selecting professional pedagogical workers (choreographer, choreographer-pedagogue, music director); — creation of a full-valued folk orchestral group of 10–12 musicians; — acquisition of new equipment such as musical instruments, sound amplification and lighting installed; — sewing of new stage costumes and dance paraphernalia.

Ismail Pilalovich Bayramkulov: “The targeted goals have been completed, for the most part. Although there are still problems remained, they are being solved gradually, step by step. We even have our own clothing workshop for sewing stage costumes. The leadership of the republic provides us with support and assistance in every way  in performing tasks of propaganda and careful presenting the national art of the people inhabiting the republic on the stage by the collective, and also in updating and amplification of logistical equipment of our ensemble.” Personnel work  in the ensemble deserves special attention. The multinational team includes best dancers from all over the republic: Russians, Ossetians, Circassians, Abazins, Karachays, Nogays. Many of them are already honoured performers of Karachay-Cherkessia, North OssetiaAlania, and  Ingushetia. All of them are united for the love of the art of their national dances.

 The orchestra of the company and their music director, the Honoured Artist of KarachayCherkessia M. Bayramukov, all deserve just respects.

Ismail Pilalovich created a cohesive group of 60  professionals, capable and ready to solve any creative tasks laid before them both by the ensemble itself and the leadership of the republic. All the necessary conditions have been met, a worthy technical base has been formed. The ensemble has spacious and fully equipped studios for repetitions. The lead emphasizes that the positive qualities of the artists, their enthusiasm for the chosen profession, their talent is something without which it is impossible to create dance numbers and choreographic works. That  is why he strongly supports and reveres the natural talents of his performers, strengthening them with theoretical and practical knowledge in the area of classical dance and folk choreography. As a farsighted leader, Ismail Pilalovich never overlooks the continuity of the creative collective. In order to ensure a constant replacement in the team, he has devised a training system for future personnel in children‘s studios, groups and sections, where experienced teachers and choreographers from the “Elbrus” ensemble conduct classes. He himself has been conducting classes at the founded by him children‘s choreographic school for many years. Exemplary children‘s dance ensemble «Eliya» is already in possession of the Grand Prix of international contests. It seems that the graduates of this remarkable school will become a worthy replacement to the collective of the famous “Elbrus” dance ensemble. Among the pupils of the «Elbrus» ensemble there are already the first laureates of prestigious state awards, and the soloist of the ensemble, an honoured ballet dancer Osman Berezikov, took part in the scholarship program of the Government of the Russian Federation for young practitioners of culture and art in the genre of «traditional national (folk) art» in 2014.

In the bosom of the family

On the eve of his jubilee, Ismail Pilalovich Bairamkulov is full of life, making new creative plans for the future. He is an attentive father and a kind grandfather for his three grandchildren. His children grew up, got a good education. The younger son Islam Ismailovich graduated from the Karachay-Cherkess State Technological Academy with a degree in Law and works as the head of the Malokarachaevsky REO Traffic Police Department of the Ministry of the Internal Affairs.

The daughter Albina Ismailovna graduated from the Stavropol State Medical Academy and works as a doctor in the city of Kislovodsk.

The children respect their father, listen to his opinion, despite already being parents themselves. The grandchildren adore their cheerful, kind and caring grandfather who, in spite of being busy, always find time to talk and to play with them. Who knows, maybe some of them will want to serve art, follow in the footsteps of their famous grandfather. Time will show. And meanwhile, the hero of the day doesn’t sit on the couch, enjoying success, doesn’t write memoirs about his merits. He is in constant motion, in a creative search, all in work. He is demanded in society, he is indispensable in the family. In a word, he is needed. This is probably the real happiness of life — to be necessary always and for everybody.

The dialogue of cultures in the modern world

It is recorded in one of the preambular paragraphs of the Charter of the United Nations on issues of education, science and culture: “The world based only on the economic and political agreements of governments will not be able to win consentient, strong and sincere support of the nations; 

it must be based on the intellectual and moral solidarity of mankind”. This agreement is understood by all nations of the world. In the conditions of the globalization of modern society, in the conditions of interethnic and confessional collisions, and also  information wars all over the world, the  importance of cultural connections between nations and countries gains an increasingly important role. Cultural dialogues contribute to the development and strengthening of mutual understanding between nations, mutual trust, reducing tensions, putting a stop to the international threats and maintaining security. Any culture develops and enriches only by interacting with other cultures, with world culture.

The national culture of Karachay-Cherkessia has a rich history which  is both unique and distinctive. We are proud of our cultural achievements, our customs and traditions which have been carefully recorded and preserved. We have shown our contributions to the cultural process of our country and of course the world. The collective of the State Dance Ensemble “Elbrus”, under the leadership of I. P. Bayramkulov, is a worthy representative of the national culture of the multinational KarachayCherkessia: performs solo concerts and gives charity events. Each performance of the ensemble is a dialogue promoting international and interethnic understanding. The biggest proof of this is enthusiastic reviews from the audience, selling-out tickets during the performances, and maintaining a tight tour schedule nationally and internationally. The editorial office of the International Magazine of Culture and Business «The Golden Plaza» congratulates Bayramkulov Ismail Pilalovich on a remarkable anniversary and wishes further creative success!

Alla Chotchaeva

 

HAYATININ TÜMÜ, SANATA HİZMET İÇİN ADAMIŞ…

Çokuluslu Karaçay-Çerkesya daima yetenekli insanlarıyla meşhurdur.Bilimadamları, yazarlar, şairler, ressamlar ve besteciler… Tamamının  isimlerini bilmekten gurur duymaktayız. Ancak, geleneksel halk koreografi sanat alanında onun gibi sanatçılar varsa bile çok nadirdir. Buyazıdaba hsdeceğ i meşs i zbir  insanın  ismi, Karaçay-Çerkesya’nın halkına göre Cumhuriyetimizin koreografi sanatının tarihine altın harflerle yazılmalıdır.Neredeyse yarım asır süren renkli  ve olaylarla dolu hayatı, Karaçay-Çerkesya halklarının milli sanatına bağlılık ve sadakat örneğidir. Hayatı boyunca yetenekli bir pedagog ve koreograf olarak sanatçı, kendi denemi ile beraber birkaç kuşak öğrencilerine sanatını öğretmeye müvakkak olmuştur. Şimdi onlar da artık dans öğretmenliği yapmakta  ve öğretmenlerine minnetar olduklarını göstermektediler. 

2019 yılında, Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti ‘Elbrus’Devlet Dans Grubu’nun başkanı ve sanat yönetmeni; Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti’nin Onurlu Sanatçısı; eski Sovyetler Birliği  ve Rusya‘da ün kazanmış dans gruplarında dansçı, öğretmen, koreograf ve yönetmen olarak çalışma deneyime sahip olan Bayramkulov İsmail Pilaloviç 70. yıldönümünü kutlamaktadır. Sanat çalışmalarına Almanya‘daki Sovyet Kuvvetleri Grubu‘nun Şarkı  ve Dans Topluluğu’nda bale solisti olarak başladı.Askerlik yaptıktan sonra koreografi eğitimi alıp Rusya‘nın güneyindeki en iyi sanat ekiplerinde çalışmaya başladı. Mesela, Krasnodarskiy Krayı Operetta Tiyatrosu’nda bale dansçısı, Kızıl Bayraklı Transkafkasya Askeri BölgesiŞarkı ve Dans Grubu’nda bale solisti, Devlet Akademik Kuban Kazak Korosu’nda koreograf öğretmeni idi. Memleketi olan Karaçay-Çerkesya‘ya döndükten sonra İsmail Pilaloviç, cumhuriyettekikurduğu  ilk devlet dans okulunda müdürü olarak çalıştı. Şu anda da öğretmenlik yapmaktadır. 2011  yılından beri İ. P. Bayramkulov Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti ‘Elbrus’ Devlet Dans Grubu’nunyöneticisi olarak çalışmaktadır. Yeni liderin profesyonelliği ve deneyimi, dans grubunun sanat alanındaki imkanlarını genişletmesini sağlamaktadır.‘Kafkasya’ya Barış’ sanat festivali, Kafkasya Halklarının Kültür ve Spor Festivalive diğer Rusya’nın güneyinde gerçekleştirilen önemli kültüretkinliklerinde‘Elbrus’ grubu, Karaçay-Çerkesya’nın özleşleşmiştir. 2014 yılında Soçi Kış Olimpiyatları‘nın kültürel programına da katıldı.Ayrıca Türkiye’ye (İstanbul  ve Ankara’ya), Avusturya’ya (Viyana’ya) gitti. Böylece ‘Elbrus’un yurt dışı turlarının cöğrafyasının da çok geniş olduğu söylenebilir. Mükemmel koreografi  ve kusursuz dans tekniği aracılığıylasahnede Kafkasya halklarının karakteri  ve mizacının özelliklerinin aktarılması, halk gelenekleri ve hayat tarzınının canlandırılması; grubun her performansınınetkileyici ve unutulmaz olmasını sağlar. Profesyonel yeteneği üst seviyede olan Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti ‘Elbrus’ Devlet Dans Grubu, ülkemizde tanınmış diğer profesyonel sanattoplulukları arasında özel bir yere sahiptir. Böylelikle ‘Elbrus’, Rusya Federasyonu Profesyonel Halk Sanat Toplulukları Birliği’nin üyesidir. Bütün bu başarılara sanat yönetmeni sayesinde ulaşıldığı söylenebilir. Yetenekli  ve yaratıcı koreograf olan İ. P. Bayramkulov, daha önce oluşturulmuş koreografik kompozisyonlarla yetinmeyip her zaman grubun repertuvarını geliştirerek yenilemektedir. Bugünkü repertuvarı, yirmi halk dansını fazla içermektedir. Bunlardan bazıları: ‘Abezek’ Karaçay halk dansı, ‘Nogay El’ Nogay Dans Süiti, ‘Apsatı’ Halk-Epik Kompozisyonu, ‘Biy Tepsey’ Karaçay-Malkar soyundan Urusbiyev ailesinin dansıdır. Uzun yıllar süren meslek hayatı sürecinde İ. P. Bayramkulov, konser programlarını yönetme konusunda geniş tecrübe kazanmıştır. Meslektaşları fikirleri hakkında ona danışmaya büyük önem verirler. 2017 yılında düzenlenmiş Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti’nin oluşumunun 25. yıldönümüne adanmış olan Kremlin Sarayı’ndaki Kapanış Konserinin yönetmenliği, organizasyon komitesinin talebi üzerine İsmail Pilaloviç tarafından yapılmıştır.Ülkemizin ana sahnesinde yer alan bu görkemli şova katılmış ‘Elbrus’ grubu, her zaman olduğu gibi büyük bir başarı elde etti. 2018 yılında deneyimli bir yönetmen, Avusturya’da yer alan Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti’nin Kültür Günleri programının da rejisörlüğü yaptı. Orada da ‘Elbrus’ mükemmel performansı göstererek sofistike Avrupalı izleyicilerin sevgisini ve sempatisini kazandı. Sanat alanındaki meslektaşı İ. P. Bayramkulov’dan bahseden Halk Kardeşliği Nişanı ve Rus Ortodoks Kilisesi’nin 1. Derece Aziz Büyük Dük Dmitry Donskoy Nişanı  ile ödüllü Devlet Akademik Kuban Kazak Korosu’nun sanat yönetmeni  ve baş şefi; Rusya, Ukrayna, Adigey, Abhazya ve Karaçay-Çerkesya Halk Sanatçısı; Güney Osetya ve Çeçen Cumhuriyeti’nin Onurlu Sanatçısı; Rusya Devlet Ödülü’nün iki kez kazananı; İlk Çağrılan Aziz Andrew Vakfı‘nın uluslararası ödülünün kazananı; RF Federal Meclisi Federasyonu Konseyi Başkanı öncülüğündeki Devlet Kültür Politikası Konseyi Üyesi;

Patrik Kültür Konseyi Üyesi; iki kez Kuban Çalışma Kahramanı Ünvanıyla ödüllü; Professör, Sanat Bilimi Doktoralı, besteci V. G. Zaharçenko ‘İsmail Pilaloviç’in profesyonelliği, yaratıcılığı ve sanat alanındaki deneyimi; son yıllarda yönettiği grubun sanat alanında daha yüksek düzeye ulaşması ve popülerlik kazanmasını sağladı. Grubun repertuvarı, gerek doğrudan İ. P. Bayramkulov tarafından tasarlanmış gerekse de onun danışmanlığı altında tasarlanmış olan yeni danslar ile zenginleştirildi. İsmail Pilaloviç profesyonel faaliyetlerinde, bugünkü Karaçay-Çerkesya bulunduğu topraklarda eskiden beri yaşayan milletlerin kültürü  ve geleneklerinin  incelenip sahnede performans şeklinde sergilenmesine, ‘Elbrus’ grubun bütün danslarının tarih açısından gerçekçi olmasına önem  vermektedir. Böylece yeni dans hareketlerini tasarlama, müzik parçasını seçme, köstümleri diktirme çalışmaları başalamadan önce bilimsel tarih ve etnografya araştırmaları yapılmaktadır.’ ifadelerini kullandı. Bir  insanın yaratıcı yeteneklerini meslektaşından daha iyi kim değerlendirebilir?! Geçenlerde İsmail Pilaloviç, Rusya Federasyonu’nun Onur Sanatçısıfahri unvanı verilmiştir. Bu ödülün, hayatının neredeyse yarım asırını Kafkasya halklarının dans kültürünü korumaya ve tanıtmaya, sanata hizmet etmeyeadamışolan bir kişiye verilmesi oldukça doğaldır.Tabii ki, deneyim, seyirciler tarafından tanınma, başarı, bir anda olmuş gibi gelivermedi, yıllarca süren zor ve özverili çalışma aldı.Bu yıllar zarfında hem acı hayal kırıklıkları hem de baş döndürücü başarıları vardı. Ancak İsmail Pilaloviç koyduğu hedefe ulaşmak için seçtiği yola devam etti. Onun hedefi, sanata hizmet etmektir. Detaylar ve her şey tek tek anlatılmalıdır.

Yolun Başında

Bayramkulov İsmail Pilaloviç, 1  Ekim 1949‘da, Kırgızistan SSC, Talasskiy rayonu Djergetal köyünde doğdu. Buraya onun gelecekteki ebeveynleri — Uçkeken köyünde yaşayan babası ve Elkuş adlı komşu köyde yaşayan annesi –1943 yılındakisürgün sırasında gönderildiler. Memlekette aynı bölgede yaşamalarına rağmen kader onları sadece uzak Kırgızistan’da bir araya getirdi. Gençler evlendiler. Onların üç çocuğu (üç erkek ve dört kız) doğdular. Babası Bayramkulov Pilal Yusufoviç, 1957 yılında tarihianavatanına geri döndüğünden hayatının sonuna kadar Malokaraçayevskiy damızlık çiftliğinde ıslah için at yetiştiriyordu. Büyük bir ailenin annesi olan Bayramkulova (kızlık soyadı Tohçukova) Karaçık Aslanbekovna, kendisini tamamen çocuklara  ve eve adadı. İsmail ailenin en büyük çocuğu olduğu  için sorumlukları da diğer çocuklardan daha çoktu. Sonradan bu durum karakterinin şekillendirilmesinde, kişiliğinin gelişiminde önemli rol oynadı, hayatın farklı dönemlerinde yakın insanlar, akrabaları, daha sonra da meslektaşları  için sorumluluk üstlenebilmesi, çalışkanlık gibi kişisel niteliklerinin geliştirilmesini sağladı. İsmail eski neslin Orta Asya’ya sürülme sırasında yaşadıkları sıkıntı  ve zorluklara maruz kalmadı. O yıllar sonra doğdu. Ancak sürgün hayatının acı tadını yabancı bir toprakta dünyaya geldiğinden hemen sonra hissedecek. Okula uzak Kırgızistan’da başlarken daha önce görmediği ancak babası ve annesinden çok sıcak hatıraları duyduğutarihi anavatanında okul eğitimini tamamlayacak kadar şanslıydı. Karşılaştıkları tüm beklentilerini aştı. Kafkasya, sekiz yaşındaki bir çocuğa dünya cenneti gibi görünüyordu. Kafkasya‘nın doğası, bugüne kadar yaşadığı toprakların doğası  ile gerçekten karşılaştırılamaz. Aile, babasının sürgün edildiği Uçkeken köyüne geldi. Babasının yerel bir damızlık çiftliğinde hemen bir  iş bulması, büyük bir ailenin yeni bir yere yerleşmesini imkan sağladı. İsmail okula devam etti, derslerden sonra da yerel amatör sanat topluluğunda keyifle dans ederek ilk başarılarını kazanmış oldu. Okul yılları hızla geçti. 1967 yılında Pervomayskaya Ortaokulundan mezun olup bir yıl sonra İsmail Sovyet Ordusu’na askerlik görevine çağrıldı. 1968’den 1970’a kadar Almanya‘daki Sovyet Kuvvetleri Grubu‘nda askerlik yaptı. O zamanlarda genç asker, Sovyet Ordusu Şarkı  ve Dans Topluluğunda dans ederek gelecekteki seçeceği mesleğine dair hayati bir seçim yaptı. Onun memleketlisi ve askerlik arkadaşı, Şarkı ve Dans Topluluğu’nun üyesi olan Aytek Çotçayev o dönemi şöyle anlatıyor: ‘Öyle oldu ki, İsmail ile ben aynı okula gidiyorduk, birlikte de askere çağırldık ve ordunun aynı grubunda dans ediyorduk. Ekibimiz konser programlarıyla sık sık askeri birimlere gidiyordu. İsmail sahneye çıktığında seyirciler onu ayakta alkışlıyorlardı. Parlak performansı hemen izleyicileri ateşliyordu. Bir gün konserde İsmail dansı ettiği sırasında ilk sırada oturan general kalkıp ‘Asssaa!” diye bağırmaya başladı. İşte İsmail Bayramukov’un sahneye her çıkışı o kadar etkileyiciydi. Bizler onun başarılarıyla gurur duyardık.’

Ordudan terhis edildikten sonra İsmail Bayramkulov dans kariyerine devam etmeye kesin olarak karar verdi. Oğullarının kararını tam olarak desteklemeyen annebabası, onun yaşamındaki maddi refahını düşünerek daha pratik bir meslek seçmesini dilediler. İsmail ise ısrar edip Krasnodar Devlet Kültür Enstitüsü Koreografi bölümüne girdi. 1974 yılında enstitüden başarıyla mezun olan İsmail, Krasnodarskiy Krayı Operetta Tiyatrosuna atandı. Yetenekli bir üniversite mezunu hemen tiyatro dans grubunun koreografı oldu. Tiyatro Sovyet Birliği Cumhuriyetlerine de dahil çok turne yapıyordu, solistler ülkenin en iyi dans sahnelerinde becerilerini geliştiriyorlardı. Gürcistan’a gittiğinde genç ümit verici koreograf dikkati çekti ve Tiflis’te kalması teklif edildi. Böylece Krasnodarskiy Krayı Operetta Tiyatrosundaki stajı bittiğinde İsmail, Kızıl Bayraklı Transkafkasya Askeri Bölgesi Şarkı ve Dans Grubu’na gitti. Tiflis’te bir yıl buyonca hem solist hem de bale koreografı olarak çalışıyordu. Hayatının kısa ama çok hareketli ve yoğun bu dönemi, dünkü üniversite mezununa tecrübe ve özgüven kazandırdı, büyük bir takımı yönetme, disiplin kurma yeteneklerini geliştirdi, koreografide, sıradan disiplinsizce yapılan bir çalışmada başarının kazanmanın mümkün olmadığını gösterdi. Muhteşem Sovyet balerin, koreograf ve öğretmen Galina Sergeevna Ulanova ‘Sadece çalışarak hafif, güzel ve etkileyici dans yaratmak mümkün’ diyordu. İsmail Pilaloviç bu sözlerin gerçekliğinden asla şüphe etmedi. Sadece saatler süren yorucu provalar sanatçının profesyonelliğini sağlayabilir. İşte o zaman izleyiciler dansçının mükemmel her hareketinden büyülenir. Transkafkasya Askeri Bölgesi Şarkı ve Dans Grubu’ndaki faaliyetlerinde kazandığı başarı, genç bale koreografı devam etmek için güç ve esin kaynağı oluyordu. Tabii ki, ailesine daha yakın olmak isterdi, aynı zamanda daha büyük projelerle de uğraşmak  isterdi. Maalesef Karaçay-Çerkesya’da böyle bir fırsat yoktu.İsmail de öğrenci yıllar geçirdiği Krasnodar’ı seçti. Ayrıca solist  ve koreograf olarak çalışması için onu uzun süredir oraya çağırıyorlardı. İsmail Pilaloviç Devlet Kuban Kazak Korosu’nda dört yıl çalıştı. Önceki iş deneyimi tam olarak yararlı olmuştu. Dansçı olarak değil, aynı zamanda yetenekli bir koreograf olarak da başarı kazandıran bu yıllar, kendisi için sanat hayatının yükseliş dönemi oldu. Ayrıca yeni bir koreograf sayesinde, dans grubunda da repertuarın yenilenmesinde, çalışma disiplininin sağlanmasında olumlu değişiklikler oldu. İsmail Pilaloviç halk dansları kartografisinde başarısının kaynağını, seyircilerine halkın karakteri ve mizacının sahnede gerçekçi bir şekilde aktarılmasına bağlı olduğunu biliyordu. Bu nedenle yeni bir koreografik kompozisyonu tasarlarken o halkın kültürü ve geleneklerini iyice incelemeyi gerekli görüyordu. Aksi takdirde en güzel dans tekniği bile kusurlu ve gösterişsiz kalacaktı. Bu yoğun çalışmalar sonucunda hem dans grubu, hem de onun yeni bale koreografı ün kazandılar. Dans ekibi ülkede ve yurt dışında turne yapıp duruyordu. Şu anda da Devlet Akademik Kuban Kazak Korosu, sadece ülkemizde değil, yurtdışında da tanınan gruplardan biridir. Bunun da memleketlimiz İsmail Pilaloviç Bayramkulov’un sayesindegerçekleşmiş olduğundan gurur duymaktayız. İsmail, hayatını sonsuza dek geçirmek istediği kadınla tanıştığında artık çok başarılı dansçı ve koreograftı. Djatdoeva Halimat Ramazanovna ile 1 Ocak 1977’da evlendiler. Bu mutlu evlilik otuz yıldan fazla sürdü. Bütün bu zaman boyunca, hayatının sonuna kadar, kocası için güvenilir bir destek oluyordu. Adları Ruslan, İslam ve Albina olan iki erkek ve bir kız çocukları oldu.

Hayatın Zorlukları

Ülke ekonomik kriz etkisi altındaydı  ve‘vahşi doksanlar’ yaklaşıyordu. Ekonomik krizin  ilk kurbanı, her zaman olduğu gibi yine sanat ve kültür oldu. Durum şöyleydi ki İsmail Pilaloviç, Karaçay-Çerkesya’da yaşayan yaşlı annebabasının evine dönmek zorunda kaldı. Döndüğünde ilk önce Karaçay-Çerkes Özerk Bölgesi Kültür Bölümüne gidip yapabileceği  işler hakkında bilgi verdi. Ancak, ne yazık ki, görevli memurun adeta bir taş duvar gibi ilgisizliğiyle karşılaştı. O memur kültür meselesinden ne kadar uzaktı! Sıradan bir  insan  için bu olayın kırıcı bir sonucu olmazdı. Ancak başarıya ulaşmış ve çalıştığı alanda ün kazanmış sanatçıyı bu durum büyük bir strese sokup hayatını tekrar gözden geçirilmesine sebep oldu. Bu gibi durumlar için Rusçada ‘Bir peygamber, kendi memleketleri ve evleri dışında hor görülmezler’ denir. Bu arada ülke, acımasız serbest piyasa ekonomisinin sert yollarından geçiyordu. Kültür topluluğu yaklaşmakta olan değişikliklere adapte olmaya çalışıyordu. Tiyatrolar, konser salonları, müzeler, bilet fiyatlarının yüksek olmasından dolayı geniş kitlelere erişilemez hale geldi. Kültür alanındaki boşluğu ülke çapında turne yapan alternatif sanatçılar nem şeyi belirsiz repertuar ile doldurmaya başladı. Bu alternatif sanat, yıllarca süren çileden sonra şişeden serbest kalmış bir cine benziyordu. Klasik koreografik sanat dahil resmi ve kültür de zor zamanlar geçiriyordu. Toplumdaki herhangi bir değişiklik, bu toplumun her üyesini bir şekilde etkiler, yaşamın alışagelmiş akışını bozar. Bu değişiklikler İzmail Pilaloviç’i de etkilemişti. Bundan önce elde ettiği her şey, gözlerinin önünde değer kaybediyor haldeydi. Yetenekli sanatçının  iki seçeneği  vardı: ya sanat alanındaki kariyerinden vazgeçmek, ya da çalışmalarında daima farklı memurların fikirlerine bağımlı olmaktır. Daha önce kazandığı her şeyi bırakmak üzere hayatının en önemli bir karar vermeden önce uykusuz uzun geceler geçirdi! Öylece uzun tereddütten sonra İsmail Pilaloviç, Pyatigorsk Ticari Teknik Okulu’nda ‘Kamu Beslenmesi Teknisyeni’ branşında okumaya başladı. Ancak öğrencisinin üstün başarıları ve yetenekleri hakkında haberi olan teknik okulunun müdürü (eskiden sanatla alakası olan birisi olarak) onu uzun vadeli planlarla karşıladı. Ona teknik okulundaki amatör sanat topluluklarını organize etme işini teklif edince ‘özellikli’ öğrenci bunu hemen kabul etti. Hızlı geçen üç yıllık eğitimin ardından İ. P. Bayramkulov önce Kafkasya Mineralnıye Vodı bölgesinde, sonra da ana köyünde yeni mesleğini icra etmeye başladı. Bazı insanlar her yaptığı işi iyi yapar. İsmail Pilaloviç’in önceki işinde olduğu gibi bunda da başarılı oldu. Üstelik 1987 yılında bölgedeki ilk kooperatifçilerden birisi oldu. İşleri yolundaydı, ancak koreografiye olan sevgisini yenemedi, çünkü deneyimini aktarmak, hayata geçiremediği fikirleri gerçekleştirmek istiyordu. 1999 yılında İ. P. Bayramkulov kendi bölgesinde de cumhuriyetin devlete ait ilk Çocuk Koreografik Okulunu kurdu. Bu okul en sevdiği yapıtı olduğundan kendisini ona tam anlamıyla adama fırsatı bulmuştu, çocuklara tüm bildiklerini öğretebiliyordu. Kaderin bir sonraki imtihanı çok sinsi ve beklenmedik şekilde geldi. Büyük oğlu Ruslan’ın hayatı feci bir şekilde sona erdi. O zamana kadar Ruslan artık Sankt Petersburg Rusya İçişleri Bakanlığı Üniversitesinden mezun olup çalışmaktaydı. Oğlunun ölümü babasını çok sarstı, ama üzün süreli çöküşe asla izin veremezdi, çünkü oğlundan, ona bakıma muhtaç bir torun kaldı. Fakat dertler onun peşini bırakmıyordu. Kısa bir hastalık döneminden sonra eşi Halimat Ramazanovna da hayata veda etti. Yakınlarının gidişiyle onun hayattan adeta kopmuştu, şimdi ise sadece çıkmaz sokaklar ve boşluklar vardı. Ancak kaderin cilvesi, yaslı günlerinin birinde, eşinin cenaze töreninden sonra Karaçay Çerkes Cumhuriyeti’nin yönetiminden bir çağrı geldi. Bu çağırıyı uzun zamandır bekliyordu, ama artık o arama başka bir devletten, kültürü çağdaş toplumun medeni gelişiminin ayrılmaz bir parçası olarak gören zümreden geldi. İsmail Pilaloviç artık 62  yaşındaydı. Çocukları yetiştirdiği koreografi okulunda eğitmekle mutlu olduğundan hayatında değişiklikleri istemiyor olsa da, Cümhuriyet’teki kültürel faaliyetlerin durumunu gerçekten merak eden yönetimin, milli koreografik sanatının korunmasında gösterdiği ilgi ve kendisine olan beklentiği fark edince teklifi kabul etti. Ona Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti ‘Elbrus’ Devlet Dans Grubunu yönetmesine, repertuarı yeniden gözden geçirip yenilemesine ve ekibin çalışmasını başka bir seviyeye getirmesine teklif ettiler. Memur bu zor iş için çabalamaya söz verip sözden de hiçbir zaman dönmedi. Böylece 2011  yılında İsmail Pilaloviç Bayramkulov KÇC‘Elbrus’ adlı ünlü Devlet Dans Grubunun başkanı oldu. ‘Gruba geldiğimde,— diye İsmail Pilaloviç hatırlayarak anlatır,— hemen repertuvardaki birçok şeyi değiştirmek ve gözden geçirme, en önemlisi de disiplini düzenlemek gerektiğini anladım. Birçok milletten oluşan ekibimizin her mensubu kendi milletinin karakterine sahipti. İlk önce bana kulak  vererek tam olarak ne  istediğimi anlamalarını  istedim. Çalışma düzenimiz çok yoğundu. Gösterimizin olmadığı günlerde en az dört saatlik yıpratıcı provalarımız vardı. Tabii ki bu durum herkesin hoşuna gelmiyordu. Ancak hiç kimsenin gevşemesine izin vermezdim, çünkü gevşemenin herseyi çıkmaz yola sokacağını biliyordum». Grubun en iyi dansörlerden biri ve antrenörü, Kuzey Osetya-Alanya’nın Saygıdeğer Ödüllü Devlet Sanatçısı, Kislovodsk şehrindeki ‘As-Alan’ koreografi okulunun kurucularından ve hocalarından biri olan Bidjiyev Alim Abdul-Kadıyeviç o zamanlara dair: ‘Gruba yeni bir başkan geldiğinde biz biraz kuşkulanmıştık. Bize çok sert gelmişti. Ancak iletişim sırasında onun çok iyi kalpli ve yardımsever biri olduğunu anladık. Her türlü sorumuzla ona gelebilirsin, çünkü bizi dinler, tavsiye verir, yardım elini uzatırdı. Ancak emek disiplinini bozanlara karşılığını verirdi. Ekibimizdeki disiplik çok serttir. İsteklerini çok net ve anlaşılır bir şekilde formüle eder. Biz ise uzun çalışma yıllarından sonra o leb demeden ne kastettiğini anlayacak duruma gelmiştik. Başkan olarak çok enerjik, çok çalışır, her şeye yetişir, bunu da bizden iyi, babacan bir tarzda  isterdi. Böyle bir başkana sahip olmaktan çok mutluyduk. İsmail Pilaloviç ekip tarafından çok sevilir ve deneyimi ve kişiliğinden dolay çok saygı duyulur’, diyerek hatıraları dile getirdi.

Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti ‘Elbrus’ Devlet Dans Grubu’nun Tarihi

Dans etmek, şarkı söylemek, sözlü halk sanatı kavramları eski zamanlardan beri insanın varlığının tarihi ile yakından  ilişkilidir.Tabii ki, ilk başta bunları sanat olarak nitelemek hiç kimsenin aklına gelmedi. Genelde bu, şenliklere, düğünlere, çocukların doğuşuna eşlik eden bazı ritüel eylemlerdi. İnsanın gelişimiyle birlikte danstaki hareketler, şarkılardaki sesler gelişiyor, daha zarif bir biçim alıyordu. Zamanla belirli sanat türlerinden bahsedilmeye başlandı. Sovyetler Birliği yeni oluştuğunda Kuzey Kafkasya dahil tüm ülkede şarkı, dans ve tiyatro sanat grupları ortaya çıkmaya başladı. Böylece 1931 yılında Kislovodsk’ta Karaçay halk şarkı  ve oyunları  ilk grubu kuruldu. Onun kurucusu Şaharbi Kekkezoviç Ebzeev idi. Grup, Kuzey Kafkasya birçok şehri  ve köyünde başarıyla konser verdi. 1934 yılında Karaçayevsk (o zamanlarda Mikoyan-Şahar) şehrinde Beşinci Bölge Sovyetler Kongresi delege ve misafirleri için bölgesel amatör sanat grupları tarafından bir konserler verildi. Orada da Ebzeev yöneticiliğiyle Kislovodsk ekibi, büyük bir başarı ile sahne aldı. Bölge yönetimi de daha yüksek seviyede bölge çerçevesinde buna benzeyen sanat topluluğunun oluşturulması konusunda Ş. Ebzeev’a ümit bağladı. Ülkede şarkı ve dans gruplarının çeşitliliği ve çokluğu, performanslarının kalitesinin belirli kriterlere göre değerlendirilmesini gerektiriyordu.Bu amaçla, XX. yüzyılın 30’larından itibaren ülkemizde düzenli olarak her türlü şarkı  ve dans yarışmaları düzenlenmeye başlandı. Kuzey Kafkasya bölgesindeki ekipler de onlara katılmaktaydı. Bu tür yarışmalar arasında Aralık 1931’de Rostov-onDon’da Kafkasya Bölgeleri Arasında Olimpiyatı gerçekleştirildi. Yarışmaya Karaçay-Çerkes Özerk Bölgesi’nin temsilcisi olarak katılan, Ş. Ebzeev tarafından yönetilen Karaçay Halk Şarkı  ve Oyunları Grubu yine de mükemmel bir performansı gösterdi. 1936 yılında Pyatigorsk şehrinde ‘Kafkazskiye Mineralnıye Vodı’da On Günlük Karaçay Sanatı’ şenliği düzenlendi. Bütün bunlar ülkenin güneyinde kültürel yaşamın canlanmasına, halklar arasındaki kültürel bağlarının güçlendirilmesine ve koreografi de dahil olmak üzere bütün sanat türlerinin gelişmesine katkıda bulundu. Böyle bir ortamda 1937 yılında Karaçay Devlet Şarkı ve Dans Grubu oluşturuldu. İ. P. Bayramkulov‘un bu grubun tarihi  ve grubun kurulmasına  ilişkin olarak hakkında söylediği kendi tabiriyle: ‘Elbette, o dönemde yeni kurulan Karaçay Devlet Şarkı  ve Dans Grubu’nun çalışmasına, gelişmesine katkıda bulunanların  isimlerini hiç unutmayacağız. Onlar: Gemma Gebenov, Şaharbi Ebzeev, İshak Urusov. İlk direktör A. Ç. Amiramov  idi. 

Grubun ilk dansçıları Kögala Semyonova, Mariyam Alieva, Mariyam Çipçikova, Lyubov Urtenova, Sara Amiramova, Sonya Ebzeeva, Marzi Bauçieva, Nuzula Karamurzina, Djandu Çomaev, Kazim Ortabaev, Soltan Holamliev, Alihan Epsiev, Fyodor Karginov, Sagit Habiçev idiler. Bu grup 1943 yılına kadar varlığını devam ettirdi. Paralel olarak, 1938 yılında Çerkes Halk Şarkı ve Oyunları Grubu da kuruldu. Onun direktörü İslam Karimov, sanat yönetmeni ise Vladimir Petrosyan idi. Grubun faaliyetleri Nazi Almanyası’nın işgali nedeniyle 1943’ten 1945’e kadar durduruldu. 1957 yılında Moskova’da ‘Kuzey Kafkasya Milletleri Kültürleri On Günlük’ şenliği düzenlendi. O zamana kadar ‘Karaçay-Çerkes Devlet Şarkı ve Dans Grubu’ olarak adlandırılmış olan ekip Moskova’daki etkinliğe katıldı. Direktörü RSFSC’nin Saygıdeğer Devlet Sanatçısı Djandu Çomaev, koreografı RSFSC’nin Saygıdeğer Devlet Sanatçısı Georgiy Dzıba  idi. Ancak 50’li yılların sonundayken bu grup dağıtıldı. Bu da. 1960  yılında RSFSR Saygıdeğer Devlet Sanatçısı M. Djegutanov ‘Elbrus’ Vokal-Koreografik Sahne Grubu’nı kurdu. Kurulduğunda grup kalabalık değildi (erkek dansçı sayısı 12–16 kişi, kadın sayısıise 6–8 kişi arasındaydı), kısa bir süre sonra da dansçıların sayısı yarıya  indi. Böylece ekip büyük koreografik yapıtları artık yapamaz hale geldi. 1988  yılında Bölge Filarmoni Direktörü olan RSFSC’nin Saygıdeğer Devlet Sanatçısı A. A. Habiçev’in  inisiyatifiyle, Karaçay-Çerkes Özerk Bölgesi’nin Halk Milletvekilileri Konseyi’nin Kararnamesiyle (203 No’lu 31 Mayıs 1920 tarihli), KÇC ‘Elbrus’ Devlet Dans Grubu oluşturuldu. Grubun ilk yönetmeni M. Baboev oldu. 1990’dan 1994’e kadar ekip, Abhazya ve Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti Halk Sanatçısı olan yetenekli koreograf Valeriy Tania tarafından yönetildi. O dönemde tasarlanmış danslar hala  ilk günkü kareografisini koruyarak o grubun repertuvarlarında yer almaktadır. 1990’ten 1994’e kadar grup, Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti Halk Sanatçısı Husey Batalbieviç Hubiev tarafından yönetildi. 1997  yılında İspanya Zaragoza şehrinde düzenlenen 17. Uluslararası Folklor Festivali’nde H. Hubiyev’in yöneticiliğiyle KÇC ‘Elbrus’ Devlet Dansları Grubu, Ana Ödülünü kazandı. 2001  yılında ekip Türkiye’nin Bursa şehrindeki Uluslararası ‘Altyn Karagöz’ Yarışması’da Birincilik Ödülü sahibi, 2007 yılında ise Fransa Nice şehrindeki 9. Rus Sanat Festivali’nin galibi oldu.’ 2011 yılından bugüne kadar KÇC ‘Elbrus’ Devlet Halk Dansları Grubu’nun başkanı ve sanat yönetmeni, Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti’nin Saygıdeğer Devlet Sanatçısı, eski Sovyetler Birliği ve Rusya‘da ün kazanmış dansçı, öğretmen, koreograf ve yönetmen olarak çalışma deneyime sahip olan Bayramkulov İsmail Pilaloviç’tir. Grubun sanat yönetmeni olarak kendisi  ve ekibi  için şu öncelikleri belirledi: — KÇC’nin halklarına özgü danslara dayanarak repertuvarının oluşturulması; — yetenekli gençleri davet ederek ve koreografik stüdyo kurarak yeni personel sorununun çözülmesi;

— profesyonel bir koreograf, koreograf-öğretmen  ve müzik direktörünü aranıp bulunması; — 10–12 müzisyenden oluşan halk orkestra grubunun oluşturulması; — yeni müzik aletleri, ses ve ışık donanımının alınması; — yeni sahne kostümlerinin tasarlanması. İ. P. Bayramkulov şöyle bir yorumda bulunmaktadır ‘Belirlenen hedefler temelde yerinde getirilmiştir. Kalan bazı problemler adım adım çözülmektedir. Hatta sahne kostümleri dikebilmek için kendi atölyemize oluşturduk. Cumhuriyetin yönetimi grubumuzun teknik ve diğer donatımının yenilenmesi ve iyileştirilmesi konusunda her türlü desteği ve yardımı sağlamaktadır. Biz de bu destek sayesinde Cumhuriyette yaşayan halkların geleneksel sanatını yaygınlaştırma ve sahneleme görevimizi ifaa edebilmekteyız.’ Grupta personel seçme ve bulma konusuna özel önem  verilmektedir. Çok uluslu takımda Ruslar, Oseter, Çerkesler, Abazinler, Karaçaylar, Nogaylar vardır. Cumhuriyetin en iyi dansçıları oldukları söylenebilir. Onların çoğu Karaçay-Çerkes, Kuzey Osetya-Alanya, İnguşetya Cumhuriyetlerinin Saygıdeğer Devlet Sanatçıları’dır. Bu sanatçıları sanat ve halk dansları sevgisi bir araya getirmiştir. Grubun orkestrası ve müzik direktörü — Karaçay-Çerkesya’nın Saygıdeğer Devlet Sanatçısı olan M. Bayramukov’a teşekkürlerimizi bir borç biliriz. İsmail Pilaloviç, grubun ve cumhuriyetin yönetimi tarafından belirlenmiş olan her türlü yaratıcı hedeflere ulaşabilecek kapasitede ve toplam 60 kişiden oluşan tek vücut halinde profesyonel bir ekip oluşturmayı başardı. Takımın en verimli çalışması için uygun ortam oluşturuldu. Grubun, geniş ve iyi donanımına sahip prova stüdyoları bulunmaktadır. Ayrıca grubun yönetmeni; sanatçılarının yetenekli olduklarından, seçtikleri mesleğe karşı coşku  ve sevgi beslediklerini  vurgulamaktadır. Bu saydıklarım olmadan halk dansları sahnede canlandırmak, koreografik eserleri seyirciyle kavuşturmak imkansızdır. Bu nedenle, İsmail Pilaloviç sanatçıların doğal yeteneklerini, klasik dans ve halk koreografisi alanındaki teorik ve pratik bilgilerle destekleyerek ortaya çıkarmaktadır. Uzak görüşlü bir yönetmen olarak İsmail Pilaloviç ekibinin geleneklerinin sürekliliği aklından hiç çıkmaz. Bunu düşünerek çocuk stüdyoları ve dans kulüplerinde ‘Elbrus’ grubunun deneyimli koreografları tarafından verilen derslerde gelecekteki kadroları eğitmek üzere bir sistem kurmuştur. Ayrıca kendisi de kurduğu çocuk koreografi okulunda yıllardır ders vermeye devam etmektedir. ‘Eliya’ çocuk dans grubu, artık bazı uluslararası yarışmalarının Grand Prix ödülleri sahiptir. Bu okulun mezunlarının zamanla ünlü ‘Elbrus’ dans grubunun üyeleri olup geleneklerini layık bir şekilde devam ettireceğine inanıyoruz.

‘Elbrus’ grubunun öğrencileri arasında artık prestijli devlet ödüllerinin ilk kazananları bulunmaktadır. ‘Elbrus’un solisti olan Saygıdeğer Devlet Bale Dansçısı Osman Berezikov, 2014 yılında genç sanatçılar için düzenlenmiş RF Hükümeti burs programı çerçevesinde ‘Geleneksel Halk Sanatı’yarışmasına katıldı.

Ailede

Yıldönümünün arifesinde İsmail Pilaloviç Bayramkulov, hareketli ve enerji dolu, gelecek için de yaratıcı planları kurumaktadır. İlgilibir baba, ve üç torununiyi kalpli dedesidir. Çocukları iyi bir eğitim alarak büyüdüler.

Küçük oğlu İslam İsmailoviç Karaçay-Çerkes Devlet Teknolojik Akademisi Hukuk Bölümünden mezun olup İçişleri Bakanlığı Devlet Trafik Güvenliği Müfettişliği Malokaraçayevskiy Bölgesel Kayıt ve İnceleme Dairesi’nde çalışıyor. Kızı Albina İsmailovna, Stavropol Devlet Tıp Akademisinden mezun oldu. Şimdi Kislovodsk şehrinde doktor olarak çalışıyor. Çocuklar babalarına saygı duyuyor, kendileri ebeveynler olmasına rağmen babanın fikirlerini dinliyorlar. Torunlar, yoğun programlarına rağmen her zaman sohbet etmek ve oynamak için zaman bulabilen neşeli, iyi kalpli ve ilgili bir dedeye bayılıyorlar. Kim bilir belki onlardan biri sanata hizmet etmek  isteyip meşhur dedelerinin mesleğini sürdürür. Zaman gösterecektir. Şimdi de jübilesini kutlayan İsmail Pilaloviç başarıdan zevk alarak hatırat yazmaya zamanı harcamayıp sürekli yeni projeler, işlerle uğraşmaktaır. Hem toplumun, hem de ailesinin ona ihtiyacı vardır. İnsanların ailesi tarafından kendisine  ihtiyaç duyulduğunu bilmek kişi için gerçekten mutluluk kaynağıdır.

Modern Dünyada Kültürler Arasındaki Diyalog

Birleşmiş Milletler Antlaşması’nın eğitim, bilim ve kültür konularına ilişkin bölümünde şunu görüyoruz ‘Yalnızca hükümetler arasında yapılmış ekonomik  ve politik anlaşmalarına dayanan bir dünya düzeni, halkların oybirliğiyle onaylanmış, samimi desteğini kazanmış olmaz. Bu düzen insanlığın entelektüel ve ahlaki dayanışması ile desteklenmelidir.’ Bu sözlerin doğruluğu dünyanın bütün ulusları tarafından kabul edilmektedir. Modern toplumun küreselleşmesi, dinler arasındaki  ve etnik çatışmaları, tüm dünyada yaygınlaşan bilgi savaşları bağlamında, insanlar ve ülkeler arasındaki kültürel  ilişkilerin önemi gittikçe artmaktadır. Farklı kültürler arasındaki diyaloglar, uluslar arasındaki karşılıklı anlayışın, güvenin güçlendirilmesine, gerginliğin azaltılmasına ve uluslararası tehditlerinin durdurulmasına katkı sağlar. Ayrıca her kültür diğer kültürlerle, dünya kültürüyle etkileşime girerek gelişir ve zenginleşir. Karaçay-Çerkesya’nın kültürü zengin bir tarihe sahip, eşsiz ve kendine özgüdür. Kültürel başarılarımızla, özenle sakladığımız ve sürdürdüğümüz geleneklerimizle gurur duyuyoruz. Dünya ve ülkemizin kültürlerine sunacak ve katacak bir şeyimiz vardır. İ. P. Bayramkulov tarafından yönetilen KÇC ‘Elbrus’ Devlet Dans Grubu, Karaçay-Çerkesya halklarının kültürünün değer bir temsilcisidir. Onlar solo konserleri yapmakta, yoksullara yardım amacıyla yapılan konserler de vermektelerdir. Grubun her bir performansı, dünya halkları arasındaki anlayışlarını destekleyen bir diyalogtur. Bunun en büyük kanıtı, izleyicilerin coşkulu tepkileri, grubun kapalı gişe oynayan konserleri ve hem yurt içi, hem de yurt dışındaki sıkı tur programıdır. Kültür ve iş hayatına ilişkin ‘Zolotaya Plosçad’ (‘Altın Meydan’) uluslararası dergisinin editör takımı, Bayramkulov İsmail Pilaloviç‘in güzel bir yıldönümünü kutlar ve başarılarının devamını diler! 

Alla Çotçaeva

Сотрудничество

Международный журнал культурной и деловой жизни "Золотая площадь" пргиглашает к сотрудничеству компании и частных лиц. Вы можете размещать рекламу на страницах печатного издания и в электронной версии журнала в виде рекламных материалов, баннеров, видеороликов, по лучшим ценам и на лучших условиях.

Читать...

О нас

«Золотая площадь». Международный журнал культурной и деловой жизни.
The Golden Plaza. International Magazine of Culture and Business.
Свидетельство о регистрации средств массовой информации:
Москва, Федеральная служба по надзору в сфере связи, информационных технологий и массовых коммуникаций (Роскомнадзор), Эл № ФС77-49585 от 24 апреля 2012 г.
Учредитель: Индивидуальный предприниматель Эркенов Рашид Адамович.
Главный редактор журнала «Золотая площадь» Аппаев Билял Добаевич.
Издатель: индивидуальный предприниматель Эркенов Рашид Адамович. Адрес издателя: 369380, КЧР, Малокарачаевский район, с. Учкекен, ул. Ленина, 89а.

Контакты

filePxZu

Адрес редакции:
Россия, 369380, КЧР
Малокарачаевский район
с. Учкекен, ул. Ленина, 89а.
email: info@goldenplazamagazine.ru
Тел. 8 87877 2-55 37